Home > Verhalen > 1000km monsterrit voor het KWF kankerbestrijding - 03-11-2006

1000km monsterrit voor het KWF kankerbestrijding - 03-11-2006
Wauw erg vroeg op 04:00uur, om de trein gereed te maken!! We hebben meer tijd nodig dan anders, de trein is veel langer. Als alles gecontroleerd is gaat de trein naar buiten. Na wat rangeerwerk staat die dan op de dijk, met de lichten aan. Een pracht gezicht. Jos Elissen en Andere Bergman, onze machinisten en ik lopen nog eenmaal langs de trein, zeker is zeker. Niets gevonden, alles oké.
Als het tijd is rijden we al toeterend naar het station, waar de eerste al staan te wachten. Meer dan we gedacht hadden. Op tijd vertrekken we al toeterend richting de 1000km met de Jaap voorop en Andre als machinist in de cabine. Onder weg is het al gauw gezellig, iedereen zit aan de koffie, men praat wat en kijkt naar buiten. In Utrecht stappen weer wat mensen en de laatste balkonwachten van het spoorwegmuseum in. De reis gaat naar het noorden.

In Zwolle is het wisselen en gaat de blokkendoos van het spoorwegmuseum voor op. Onderweg gebeurt er niets vreemds, alles gaat van een leien dakje. In de trein zitten ook twee mensen van Chartertrain. Chartertrain zorgt voor de dienstregeling, die samen met Jos gemaakt is en verspreid wordt naar de verkeersleiding toe. Ook zij hebben zichtbaar schik en ze zijn benieuwd of we het gaan halen. Er kan altijd en storing op treden in de trein. Dan moet er wel wat geregeld worden. Onderweg veel fotografen, net zoals in Groningen waar het keerpunt is.

Vertrek Groningen 11:50uur. Jos zwaait naar de conducteur en trekt de deur van de cabine achter zich dicht en neemt plaats op het stoeltje, lost de remmen en geeft tractie. De trein zet zich in beweging en luid toeterend verlaten we Groningen richting het zuiden.

Ik loop tijdens de reis heen en weer en laat de balkonschachten wisselen, zo ook bij de SGB. Anders zou je veel te lang op je benen moeten staan. Veel mensen zitten in het 2de klas rijtuig. Ga bij hen zitten. Allen vinden het schitterend en de reis gaat voort. In Amersfoort is het ook druk, er gaan mensen uit maar komen er ook weer in. Het grootste deel van de mensen heeft een dag kaart en die zitten nog steeds lekker bij elkaar. Tussen Arnhem en Nijmegen regent het wat, maar dat kan de pret niet drukken.
Nijmegen, iedereen vliegt de trein weer uit om plaatjes te maken en als de conducteur weer fluit, stuift iedereen naar de deur om verder te gaan. Onderweg stap Arie van As nog in de trein, de grote baas van Nedtrain. Hij vindt het geweldig en feliciteert ons nu al.

Na 720km komen we aan in Maastricht. Daar wordt water in genomen voor de keuken en de Wc’s. Iedereen is daar een klein half uurtje vrij om wat te lopen. Er is dan ook gelijk een run op de patattent die het ineens heel erg druk heeft. Ik loop dan langs de wagens en zie het al voor me dat het druk op Haarlem zal zijn. Op het perron wil Aad de Wit mij aan iemand voor stellen. Het is de directeur van NS reizigers, Jacques Huberts, met z’n vrouw en dochter. Geweldig dat zo’n man tijd heeft om even langs te wippen. Hij is ook een van de sponsors. We praten wat en hij vindt het een geweldige prestatie.

19:00uur, dan gaat het verder richting Heerlen. Eitje. In Heerlen komt de mC9002 weer voorop en beginnen we aan de laatste 256km. Buiten is het donker, er is een rustige sfeer in de trein en iedereen praat gezellig of kijkt naar buiten, zou het te lang gaan duren?? In Den Bosch staat de pers, die neemt wat plaatjes en op ons gemak gaan we naar Utrecht. Daar stappen de eerste reizigers uit en wat balkonwachten. Uit gezwaaid en luid toeterend verlaten we Utrecht.

In Leiden stappen weer mensen uit. Ik loop naar voren. Jos lacht, 4 minuten vertraging!! “Dat rij ik er nog uit”, zegt hij. Nog 30km. De conducteur fluit, de deuren gaan dicht, geeft Jos een hand en zeg “rijden maar meester”. Voorhout, Hillegom, het lijkt in eens veel harder te gaan, ook natuurlijk omdat we haast thuis zijn. Heemstede, Haarlem Goederen, nog even de boog door en dan zien we station Haarlem. Achter ons staan mensen te dringen, om het maar niet te missen.

Wat niemand weet is dat er in Haarlem nog een verrassing is. Luid toeterend komen we op spoor 1 binnen. Op het spoor staat een grote 1000 van piepschuim. Deze heeft Pieter voor mij neer gezet. Geweldig. Jos mindert vaart en langzaam rijd hij de 1000 omver. Als de “Jaap” over de duizend is heen gereden stopt Jos netjes zo als we van hem gewend zijn en hij roept “we hebben het gehaald”.
Ik geef hem een schouderklopje en zeg “goed gedaan jochie” dan gaan de deuren open, we feliciteren elkaar. Iedereen is blij, wie had gedacht dat dat oude spul deze monsterrit zou maken en halen?

Als alles een beetje bedaard is wordt de cheque van € 7121,05 aangeboden aan de heer Age Oyevaar van KWF kankerbestrijding. We hebben niet veel op gehaald maar wel voor ons zelf, samen met het spoorwegmuseum en de SGB een prestatie geleverd, met zes bakken, waarover nog lang zal worden nagepraat.

Met dank aan het Spoorwegmuseum, de SGB, die belangeloos hun materieel beschikbaar stelde.
Sponsors Nedtrain, NS reizigers, Chartertrain, IFE-Tebel Technologies BV en Art IDEAS Alkmaar.
Pieter Brommer die voor mij de 1000km op het spoor zette en ook nog eens alles opruimde. Geweldig bedankt allemaal.
Huub van Meurs